در ســوگ یک رؤیا

هر که به من می‌رسد، بوی قفس می‌دهد/ جز تو که پر می‌دهی، تا بپرانی مرا
 
به جز نان و آب، ادب هم لازم است!
ساعت ٢:٠٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٧ امرداد ۱۳٩٤ : توسط : Princess

دوستی دارم که مربی شنا و یکی از برترین اعضای شنای موزون در ایران است. هر بار که استخر می‌رفتم و سانس آموزش او بود، کنار آب می‌نشستم و حرکات فوق‌العاده و بی‌نظیر رقص سولو، دو نفره، و یا گروهی‌شان را تماشا می‌کردم. این دوست ما مدتی است تدریس شنا در استخرها و مجموعه‌های ورزشی را کنار گذاشته و به طور تخصصی به تدریس خصوصی شنا و باله در آب در خانه‌ی هنرجوها در آن سوی بلوار خودمان مشغول است. هر دوره که کلاس جدید دارد، مرا یکی دو جلسه به عنوان مهمان همراه خود می‌برد. دیروز که با هم رفته بودیم، هنرجوهایش خواهر ۱۰ ساله و برادر ۴ ساله‌ای بودند که در استخر ساختمانشان تعلیم شنا می‌دیدند. دختر هر چهار شنای اصلی را به طرز ماهرانه‌ای آموخته بود و تمرین دیروزش حرکت موج‌دار متوالی در آب و خوابیدن روی آب و انجام حرکات دست و در عین حال ثابت ماندن در جای خود بود، که به گفته‌ی دوستمان، این نخستین حرکت از آموزش حرکات موزون و باله در آب است. پسرک، اما، شیطنت‌هایش حد و حصر نداشت و مدام در تمرین‌های خواهرش وقفه ایجاد می‌کرد و با وجودی که حین توضیحات مربوط به آموزش خودش حتی لحظه‌ای تمرکز حواس نداشت، به من می‌گفت: «من تمام این حرکات را بلدم می‌خواهی به تو هم یاد بدهم؟!» پس از چند لحظه این مکالمه‌ی کوتاه بین پسرک و دوستم شکل گرفت:

- خاله، می‌خوای بستنی سفارش بدم بیارن بخوریم؟
+ باشه، ولی بعدش باید دست کرال رو تمرین کنیم.
- باشه. (بعد در ورودی استخر را نگاه کرد و با صدایی آمرانه و بسیار بلند ادامه داد) هووووووووووووی! دو تا بستنی بیار!
ما همه: تعجب

لطفاً در کنار تمامی امکانات درجه یکی که برای فرزندان دلبندتان فراهم می‌کنید، کمی ادب هم به آنها هدیه کنید. با سپاس...