در ســوگ یک رؤیا

هر که به من می‌رسد، بوی قفس می‌دهد/ جز تو که پر می‌دهی، تا بپرانی مرا
 
زندگی پرگاری...
ساعت ۱۱:۳٦ ‎ق.ظ روز جمعه ۸ اسفند ۱۳٩۳ : توسط : Princess

بعضی از آدم‌ها مثل پرگار می‌مونن. اون پایی رو که سوزن داره، زمین می‌ذارن و با اون پایی که مداد داره، راه می‌رن. اما غیر از اینکه دور یه نقطه‌ای بگردن، کار دیگه‌ای نمی‌کنند... خودشون فکر می‌کنند دارن جلو می‌رن، اما تنها چیزی که از زندگی‌شون باقی می‌مونه، فقط یه دایره‌ی بزرگه...